 | |  |  |  | Efekt formy |  |
|
Dwa aspekty stalowego pokrycia budynku decydują o wyglądzie fasady – kolor i faktura (już omówione) oraz profil elementów i sposób ich łączenia, pozwalający rozbić jedną dużą powierzchnię na mniejsze elementy. |  |
 |  |  Pokrycia budynków ze stali powlekanej oferowane są w wielu odmianach, różniących się profilem, czyli przekrojem arkusza: od zupełnie płaskich, poprzez typowe przekroje trapezowe, po specjalne – półokrągłe lub zębate. Rodzaj, wielkość i kierunek profilu może mieć duży wpływ na ostateczny wygląd budynku. Z kolei w wypadku profili płaskich lub prawie płaskich efekt wizualny będzie zależeć przede wszystkim od sposobu łączenia elementów. Przez dobór odpowiedniego koloru, faktury i profilu można uzyskać ciekawe, a nawet unikalne efekty. Na przykład zastosowanie elementów o profilu zakrzywionym lub półokrągłym, pokrytych farbą metalizowaną, spowoduje swoiste migotanie powierzchni, wywołane tym, że drobiny metalu w farbie układają się wzdłuż krzywizny profilowania. Dzięki współpracy z rozległą siecią producentów systemów pokryć, produkty Colorcoat® dostępne są w wielu odmianach, różniących się profilem. |  |
|  |  Dzięki zastosowaniu poziomych lub pionowych pasów w różnych kolorach bądź też elementów profilowanych, ułożonych w odpowiednim kierunku, można optycznie zmienić wymiary lub proporcje fasady. Poziome pasy powodują pozorne zmniejszenie wysokości budynku, natomiast pasy pionowe – pozorne zmniejszenie jego szerokości. Łączenia paneli mogą także tworzyć wyraziste efekty wizualne, zwłaszcza w wypadku dużych elewacji. Zazwyczaj sposób łączenia paneli zależy od konstrukcji nośnej i musi uwzględniać położenie otworów okiennych. Profile trapezowe najczęściej nachodzą na siebie, tworząc jednolitą powierzchnię, ale architektoniczne panele ścienne i fasadowe zazwyczaj wymagają poziomych i pionowych łączeń, które układają się na ścianie w siatkę prostopadle przecinających się linii. Rozciągając tę siatkę wzdłuż jednej lub drugiej osi, można zmienić pozorne proporcje budynku. Chcąc podzielić dużą elewację na mniejsze fragmenty, stosuje się łączenia-atrapy, dzięki którym budynek wydaje się mniejszy, niż jest w rzeczywistości. |  |
 | |
|  |
|  |
|  | |  |